Ananemler

Ananemler de kalıyoruz.Onlar çok kalabalıklar.Bizlen beraber yedi kişiyiz.Ananem bizim işimizi çok zor görüyo olmalı.Ben bazen ona yardım ediyorum.Evde:dedem, ananem ,annemin babannesi,Berkay ve Uğur dayımla beraber 7 kişi yaşıyoruz.Berkay dayım on üç yaşında.Uğur dayım 26 yaşında.Berkay dayımla ben aynı okula gidiyoruz.Eve gelince hep kavga ediyoruz.Hep beni sinir ediyo.İnsanın böyle bir dayısı olması insanı deli eder.Ama yine de çok iyi bir dayı ve herseye rağmen onu seviyorum.Uğur dayıma gelince çok espirili.O olmasa evin neşesi (espirisi) kalmaz.Çok komik bir dayı.Ayrıca sabahtan akşama kadar bilgisayarın başında.

Özlemek

Annemle babamın ayrı olduğunu söylemiştim. Bi de onları özlemek var.Ama ben onları pek özlemiyorum.Zaten onlara kavuşacağımı (gelip gideceğimi) biliyorum.Ama size bir sır vericem.Nedense ben babam'dan ayrılırken üzülüyorum ama annem'den ayrılırken üzülmüyorum.Yani babamı özlüyorum.Ama bu eskidendi , şimdi 2'kisini de özlemiyorum.Çünkü:Özlemek demek bir kişinin sana verdiği sevgiyi hissedemiyince duyulan his (özlemektir).Artık böyle bişey olmuyo.

AYRILIK

Annemle babam ben 6 yaşım dayken yani geçen sene ayrıldılar.Anlaşamadıkları için boşandılar.Babaannem çok üzülüyo. Ama çok abartıyo.Bana bazen diyoki annenle babana deki:Ben sizin barışmanızı istiyorum de diyor.Bana duygu sömürüsü yapıyor.Ama ben aldırmıyorum . Anneme söylemiyorum şikayet ediyorum.Annemle babamın boşanmasına üzülmüyorum.Tam tersine seviniyorum.Eskediden kavga ediyolarmış.Artık etmiyolar.Kendimize yeni bir hayat kurduk.ananemlerde kalıyoruz.annemle babam ayrı diye hiçç üzülmüyorum.