Macera Adası

Bir gün bir gurup kampçı bir adaya gidiyormuş.Gemiyle gittikleri için yolculuk sırasında diğer adalarıda gezmişler.Sıradaki ada Oskar Adasıymış.Adanın her yeri değişik bitkiler ve ağaçlarla doluymuş.Adada bir kulübe varmış bu kulübe çok eski ve pismiş.İçinde insan cesetleri varmış.Çocuklar çok kormuşlar bu yüzden de adadan gitmişler.Gemiye binmişler.Kaptan geminin notasını değiştirerek Macera Adasına doğru gitmiş.Adada çok değişik şeyler varmış.Birden değişik sesler gelmiş.Bu sesler adadaki canavarlardan geliyormuş.Bir kazanın etrafında:unga munga unga unga diyorlarmış. Ordan gitmişler.Ormanlık bi yere varmışlar.Ağaçların arasından geçerken birden bir boşluğa basıp ağaçların yapraklarından yuvarlanmışlar.Ve bir mağaraya gelmişler.Bu mağara diğer adadaki kulübeymiş.Meğer bu ada o adanın arka kısmıymış.Mağaranın sonunda değişik bir ısı ve ışık varmış.Baktıklarında odada bir ateş ve ceset görmüşler.İçeri girdiklerinde kimse yokmuş.Bir çıkış varmış çıkmışlar ve yine o kazanın ve seslerin olduğu yere gelmişler.Bu adanın bir çıkış yeri yokmuş.Ve arkalarından biri birden ''oğar'' diye bağırmış.Kız birden görmüş olduğu rüyadan uyanmış.Ve olan biteni annesine anlatmış.

Kuki Ve Kiki

Bir varmış bir yokmuş.Kuki ve Kiki adında iki arkadaş varmış.Kuki bir gün çok sıkılmış.Evlerinden dışarı çıkmayı düşünmüş.Çünkü evleri tahtadan yapılan küçük,dar ve pis bir yermiş.Bu fikrini Kiki'ye de söylemiş.Kiki bu fikri kabul etmiş.Ve beraber yola çıkmışlar.Az gitmişler uz gitmişler.Dere tepe düz gitmişler.Sonunda bir çöplüğe varmışlar.Bu çöplük onlar için bir ev hatta bir hazine gibiymiş.Burda geçimlerini sağlıyolarmış.Birden bir fırtına çıkmış ve bütün çöplerle birlikte uçmuşlar ve bir çiftliğe varmışlar.Çiftliğin sahibi onları görmüş ve onları canları çıkana kadar onları çalıştırmış. kuki kaçma yolu bulmuş ve bunu Kiki'ye söylemiş.Beraber kaçmışlar ve bir adaya gelmişler.Kuki:Burası ıssız bir yer burda hiç yiyecek yok demiş.Ve birden bir dalga gelmiş ve onları almış.Kiki yüzmeyi bilmediği için boğuluyormuş ki Kuki onu kurtarmış ve evlerine varmışlar.Kuki:Artık bu kadar macera yeter.Evimin değerini şimdi daha iyi anladım demiş.Ve dar,küçük ve pis evlerinde mutlu mesut yaşamışlar.

Sevgili Duygu Ablam

Duygu ablam anemin arkadaşı.Duygu ablamı çok seviyorum.Onla çok samimiyiz.Onların yazlığına bile gittim.Duygu ablam çok şeker ve annemin arkadaşları arasında en genci o.Onu annemin bütün arkadaşlarından daha çok seviyorum.O benim için anne yarısı gibi.Bana yüzmeyi o öğretti.Korkak annem yüzme bilmediği için bana da öğretemedi.Duygu ablamın benim için farklı bir yeri var.Onu çok seviyorum.

Oyuncaklar Ülkesi (İlk Masal Denemem)

Bir varmış bir yokmuş Luni adında bir kız varmış.Luni çok sevimli bir kızmış.
Bir gün Luni birşey düşünmüş.Aynasının arkasında bir boşluk varmış.Boşluktan bakınca birşey görmüş.Birden bir ses duymuş:``Orada ne yapıyorsun?``demiş.Luni onu görmüş ve:Ben burda yaşıyorum ya peki sen neden ordasın?Biz burda yaşıyoruz.``Atılmış yırtılmış bozuk oyuncaklar burda toplanır``.Burası Oyuncaklar Ülkesi.Burda tamir edilebilen oyuncaklar tamir edilip dünyaya yollanır.Tamir edilemeyenler de burda kalır.Peki bende oraya gelebilirmiyim?Evet ama bir şartla:Bir ipp buradan aşağı sal.İpe sımsıkı tutun.
Ve ipe tırman,tırmanırkende şu kelimeyi de: Alomalo Alomalo.Luni ipe tırmanmış ve kelimeyi söylemiş.Ve kelimeyi söyler söylemez de kendisini Oyuncaklar Ülkesin'de bulmuş.Luni o kızı görmüş ve adını sormuş.Adım şery
peki senin?Benim adım Luni.Benim bir oyuncağım vardı kardeşim oynarken kayboldu oda burdamıdır?Tabikide bana biraz tarif edersen bulabilirim.Tamam,sarı saçlı ,mavi gözlü,yeşil burunlu bir bez bebek.Adıda Lupi.A evet onu tanıyorum seni ona götürebilirim.Az gitmişler uz gitmişler, dere tepe düz gitmişler.Sonunda Lupi'ye varmışlar.Lupi sahibini görünce çok sevinmiş.Hemen yanına gitmiş.Sarılmışlar ve mutlu mesut yaşamışlar.

Ananemler

Ananemler de kalıyoruz.Onlar çok kalabalıklar.Bizlen beraber yedi kişiyiz.Ananem bizim işimizi çok zor görüyo olmalı.Ben bazen ona yardım ediyorum.Evde:dedem, ananem ,annemin babannesi,Berkay ve Uğur dayımla beraber 7 kişi yaşıyoruz.Berkay dayım on üç yaşında.Uğur dayım 26 yaşında.Berkay dayımla ben aynı okula gidiyoruz.Eve gelince hep kavga ediyoruz.Hep beni sinir ediyo.İnsanın böyle bir dayısı olması insanı deli eder.Ama yine de çok iyi bir dayı ve herseye rağmen onu seviyorum.Uğur dayıma gelince çok espirili.O olmasa evin neşesi (espirisi) kalmaz.Çok komik bir dayı.Ayrıca sabahtan akşama kadar bilgisayarın başında.

Özlemek

Annemle babamın ayrı olduğunu söylemiştim. Bi de onları özlemek var.Ama ben onları pek özlemiyorum.Zaten onlara kavuşacağımı (gelip gideceğimi) biliyorum.Ama size bir sır vericem.Nedense ben babam'dan ayrılırken üzülüyorum ama annem'den ayrılırken üzülmüyorum.Yani babamı özlüyorum.Ama bu eskidendi , şimdi 2'kisini de özlemiyorum.Çünkü:Özlemek demek bir kişinin sana verdiği sevgiyi hissedemiyince duyulan his (özlemektir).Artık böyle bişey olmuyo.

AYRILIK

Annemle babam ben 6 yaşım dayken yani geçen sene ayrıldılar.Anlaşamadıkları için boşandılar.Babaannem çok üzülüyo. Ama çok abartıyo.Bana bazen diyoki annenle babana deki:Ben sizin barışmanızı istiyorum de diyor.Bana duygu sömürüsü yapıyor.Ama ben aldırmıyorum . Anneme söylemiyorum şikayet ediyorum.Annemle babamın boşanmasına üzülmüyorum.Tam tersine seviniyorum.Eskediden kavga ediyolarmış.Artık etmiyolar.Kendimize yeni bir hayat kurduk.ananemlerde kalıyoruz.annemle babam ayrı diye hiçç üzülmüyorum.