30 Kasım 2008 Pazar

Anneme Cevap

Bundan tam 8 yıl önceydi.15 Kasım 2000 çarşamba günüydü.12:45.Herkes toplanmıştı.Gözlerini dört açmış bekliyorlardı.Türkiye hastanesinde birden bire hayata yeni biri gelmiş,sanki herkese merhaba dermiş gibi bakıyordu.

O gün bir yürek daha geldi dünyaya.Annesi o an yüreğindeki sevinci gözlerine döktü.Annem baygınken beni içeri götürmüşler.Eminim ki ağlıyordum.Ama annemin yanına pembe bir tavşan kıyafeti ile gelmişim.Beni görünce yine gözlerini tutamamış...

Birkaç aylığım,annem bana bakıyor.Yediriyor beni.Üstümü değiştiriyor.Gülüyorum,o da gülüyor.

4-5 yaşındayım,bana öğretiyor,gezdiriyor,seviyor.

7 yaşındayım,yüreklerde bir acı , gözlerde bir umut...
Boşanma zamanı,anneme destek oluyorum.Beni mahkemeye götürmüyorlar.
Sessiz,hüzünlü bekliyorum.
Ama asla üzülmüyorum.

Hiç yorum yok: