Annemle ben bir arkadaş gibiyiz.Onu çok seviyorum.Farkındaysanız bütün yorumlarımın sonu nerdeyse:``Anne seni çok seviyorum``ile bitiyor.Annemi ne kadar sevdiğimi belirtmek için bence birazdan yazcak olcağım şiir(yazı) yetmez ama yinede ben yazmak istiyorum:
Anneciğim
Anne sen beni sevdin ,okşadın ,gezdirdin.Çok şey yaptın.Ben ise burda, elim kolum bağlı bana yaşattığın güzelliklerin karşılığını sana vermek ,seni mutlu etmek istiyorum.Ve bunların karşılığını bu yazıları yazarak vermeye çalışıyorum.200.000000.00YTL'yi bile öderim ama bu borcu ödeyemem çünkü bu ``ANNE`` borcu.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
2 yorum:
Sevgili Zeynep,
Bu ne harika bir blog ve ne harika bir yazı olmuş. "Anne borcu" demişsin ya, ben sana bir sır vereyim. Biz annelerde balık hafızası vardır ama farklı bir balık. Çocuklarımızın bizlere yaşattığı güzellikleri hiç unutmayız ama yaşadığımız zorlukları haırlamayız balık gibi unuturuz yani çocukların annelerine olan tek borcu onların da kendi çocuklarını çook severek yetiştirmesidir. Ve ben eminim sen de bu konuda harika olacaksın. Seni özledik bize gelin artık tamam mı? Haa bu arada anne balık hafızasının bir koşulu vardı onu söylemeyi unuttum. Bu hafuzaya sahip olmak için annenin biraz kilolu olması gerekir o yüzden anneni biraz şişmanlat :) Seni çok öpüyorum. Banu Teyzen
Zeynepçim,
ben annenin okul arkadaşıyım beni hatırlamayabilirsin, seni en son gördüğümde 5 yaşındaydın, bu yazıları sen mi yazdın annen mi yazdı diye bayağı düşündüm okurken :)
Sen harika bir çocuksun, annen de seni böyle yetiştirdiği için harika bir anne...
Senin kocaman kalbinden gelen bu kocaman duygularını ağlayarak okudum. Ama sen hiç ağlama güzel Zeynep'im hep hep mutlu ol...
Bilsen Teyzen...
Yorum Gönder