Benim ışığım,
Benim güneşim,
Benim ayım,
Sensin anne.
Benim kanım,
Benim canım,
Benim kalbim,
Sensin anne.
6 Ekim 2008 Pazartesi
5 Ekim 2008 Pazar
Annanemlerde Geçirdiğim Günlerim
Annemleri çok seviyorum.Ananemlerde ve burdaki okulumda geçirdiğim günler farklı oluyor.Sizede anlatmak istiyorum.Sabah erkenden kalkıp elimi yüzümü yıkıyorum.Kahvaltımı yapıp üstümü giyiniyorum.Sonra okula gidiyorum.Öğretmenler geç geldiği için arkadaşlarla biraz oynuyoruz.Öğretmenler ve diğer servisler gelince sınıfa geçip öğretmenin dediği kitabı açıp bekliyorum.Zil çalınca içimden ``ohhhh``diyorum.Tenefüste arkadaşlarımla birlikte oynuyorum.Böyle böyle zaman geçiyo.Öğretmen ödev verdiyse ödevimi yapıp ya taleviz izliyorum yada arkadaşlarımla oynuyorum.Eğer öğretmen ödev vermediyse direk televizyon başına koşuyorum.Veya arkadaşlarla yada kendim oyun oynuyorum.Zaman böyle geçiyor.Aaaaa annemide unutmayayim bazen onlada oynuyorum.
4 Ekim 2008 Cumartesi
Annemle Ben
Annemle ben bir arkadaş gibiyiz.Onu çok seviyorum.Farkındaysanız bütün yorumlarımın sonu nerdeyse:``Anne seni çok seviyorum``ile bitiyor.Annemi ne kadar sevdiğimi belirtmek için bence birazdan yazcak olcağım şiir(yazı) yetmez ama yinede ben yazmak istiyorum:
Anneciğim
Anne sen beni sevdin ,okşadın ,gezdirdin.Çok şey yaptın.Ben ise burda, elim kolum bağlı bana yaşattığın güzelliklerin karşılığını sana vermek ,seni mutlu etmek istiyorum.Ve bunların karşılığını bu yazıları yazarak vermeye çalışıyorum.200.000000.00YTL'yi bile öderim ama bu borcu ödeyemem çünkü bu ``ANNE`` borcu.
Anneciğim
Anne sen beni sevdin ,okşadın ,gezdirdin.Çok şey yaptın.Ben ise burda, elim kolum bağlı bana yaşattığın güzelliklerin karşılığını sana vermek ,seni mutlu etmek istiyorum.Ve bunların karşılığını bu yazıları yazarak vermeye çalışıyorum.200.000000.00YTL'yi bile öderim ama bu borcu ödeyemem çünkü bu ``ANNE`` borcu.
Loko Ve Poko
Loko ve Poko bir gün parka gidiyorlarmış.Loko bir salıncak görmüş ve hemen binmiş.Maalesef bir salıncak olduğu için Poko onu beklemek zorunda kalmış.Beklemiş ama Loko bir türlü inmek istemiyormuş.Poko buna çok kızmış ve Loko'ya saldırmış.Kavga bittikten sonra kazanan Loko olmuş.Çünkü Loko salıncağın üstünde olduğu için Poko ona vuramamış.Ama Loko da ona vuramamış.Salıncak Poko'nun suratına gelmiş,Poko yerde öylece yığılı kalmış.Loko biraz sallandıktan sonra inmiş, bu sefer de Poko binmek istememiş.Loko binince yine inadı tutmuş ve yine Loko'yla kavga etmiş bu sefer de Poko yenmiş,salıncağa binmiş.Loko da hemen Poko'ya saldırmış.Ama bu sefer görevli çok kızgın bir şekilde ikisini de parktan atmış.Sence hangisi suçlu Poko'mu yoksa Loko'mu?
Ayrılık Anı
Annem artık yıpranmıştı.Babamla hep kavga ediyolardı.Artık ayrılma zamanı gelmişti.Babamı öptüm ve yola çıktık.Çıkarken içimde bir şey vardı.Bir şey içimi kemiriyordu sanki.O anda annem:''Gel kızım'' dedi.Arabaya bindim.Küçükçekmece'ye varmak üzereydik.İçimden olanları düşünüyordum.Düşümcelerim şunlardı:Babamdan ayrıldığı için annemin mutlu olduğunu bu nedenlede fazla üzülmemem gerektiğini düşünüyordum.Derken Küçükçekmece'ye vardık.Ananemler bizi kapıda bekliyolardı.Ananemlere daha öncede geldiğim için yabancılık çekmedim.İçeri girdiğimde kendimi bir başka hissettim.Yeni evime alışmak zordu.Ananemler'in evi eski evim gibi olmuyordu.Ne yalan söyleyim buğazımda sanki birşey var gibiydi.Bir kaç yıl geçti ananemlere alışmıştım.Annem bize yeni bir oda yaptırmıştı.Artık kendime özel bir odam olmuştu.Yinede pek mutlu değildim.Dayımla hep kavga ediyorduk.Beni hep dövüyo kızdırıp gıcık ediyordu.Bu yüzden burdan gitmek istiyordum.Nereye gidebilirimki.Annemi bırakıp babama gidemezdim.Annemle arkadaş gibiydik.Hep birbirimize destek olurduk.Annem olmasa benim için hayat hayat değil.
3 Ekim 2008 Cuma
Sevgili Ailem
Ananem,Berkay dayım,Uğur dayım ve dedem bize hep destek veriyolar.Annem yeni bir ev aldı ve bir araba.Ev bitince oraya taşıncaz.Bize ev ve arabanın borcu yetiyor zaten.Annem yanlız bir kadın.Nasıl tek başına dayanıyor bilmiyorum.Aslında tek başına değil ben ona hep destek oluyorum.Bütün bu acıları (sıkıntıları) beraber yaşadık.Ona hep destek oldum.Ayrılırken ona:''Merak etme ben etkilenmem önemli olan senin mutluluğun ayrıl''dedim.Benim için önemli olan tek şey onun mutluluğu.Ve onu çok seviyorum
2 Ekim 2008 Perşembe
Macera Adası
Bir gün bir gurup kampçı bir adaya gidiyormuş.Gemiyle gittikleri için yolculuk sırasında diğer adalarıda gezmişler.Sıradaki ada Oskar Adasıymış.Adanın her yeri değişik bitkiler ve ağaçlarla doluymuş.Adada bir kulübe varmış bu kulübe çok eski ve pismiş.İçinde insan cesetleri varmış.Çocuklar çok kormuşlar bu yüzden de adadan gitmişler.Gemiye binmişler.Kaptan geminin notasını değiştirerek Macera Adasına doğru gitmiş.Adada çok değişik şeyler varmış.Birden değişik sesler gelmiş.Bu sesler adadaki canavarlardan geliyormuş.Bir kazanın etrafında:unga munga unga unga diyorlarmış. Ordan gitmişler.Ormanlık bi yere varmışlar.Ağaçların arasından geçerken birden bir boşluğa basıp ağaçların yapraklarından yuvarlanmışlar.Ve bir mağaraya gelmişler.Bu mağara diğer adadaki kulübeymiş.Meğer bu ada o adanın arka kısmıymış.Mağaranın sonunda değişik bir ısı ve ışık varmış.Baktıklarında odada bir ateş ve ceset görmüşler.İçeri girdiklerinde kimse yokmuş.Bir çıkış varmış çıkmışlar ve yine o kazanın ve seslerin olduğu yere gelmişler.Bu adanın bir çıkış yeri yokmuş.Ve arkalarından biri birden ''oğar'' diye bağırmış.Kız birden görmüş olduğu rüyadan uyanmış.Ve olan biteni annesine anlatmış.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)